Konserwacja nagrobka Michała WISZNIEWSKIEGO znajdującego się na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja. Umowa nr 03980/21/FPK,

DSCF2104

 

 

Na cmentarzu Cimiez, znajdującym się najstarszej części dzisiejszego miasta NICEA, pochowany został Michał Wiszniewski (1794-1865), wybitny polski badacz, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, autor do dzisiaj liczącej się historii literatury polskiej. Podczas Powstania Krakowskiego chwilowy premier Rządu. Na emigracji finansista, przyjaciel królów Szwecji i Włoch. Obdarzony tytułem książęcym.

Projekt wykonany zostały pod kierunkiem prezesa Polskiego Towarzystwa Heraldycznego dr hab. Sławomira Górzyńskiego. Wykonawcą prac konserwatorskich był: mgr Jakub Kurkiewicz

 

Prace prowadzone były w okresie letnim 2021 roku.

 

Poniżej prezentujemy opracowanie konserwatorskie.

 


1. KARTA TYTUŁOWA

A. IDENTYFIKACJA OBIEKTU

·     Rodzaj: NAGROBEK

Bezpośrednio na sklepieniu piwnicy grobowej, na poziomie gruntu, znajduje się płyty nakrywająca. Na płycie nakrywającej wykute inskrypcje, oraz oryginalne przedstawienie herbu Prus I. U wezgłowia znajduje się, odspojona od ściany stela, w formie płyty marmurowej zakończonej półkoliście. W górnej części steli umieszczona jest inskrypcja. Płyta nakrywająca otoczona jest niską, metalową balustradą.

·     Autorzy i czas powstania: Nieznamy autora w/w nagrobka. Powstał on po pochówku

M. Wiszniewskiego, tj, po 1865 roku.

·     Krótki biogram zmarłego:

Michał Wiszniewski (ur. 27 września 1794 w Firlejowie k. Rohatyna, zm. 22 grudnia 1865 w Nicei) historyk literatury, psycholog, doktor honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego1.

·     Materiał , technika wykonania i wymiary: Nagrobek wykonany z dwóch płyt z białego marmuru, z szarym użyleniem, wykończonych na gładko. Stela była zaczepiona do muru przy nagrobku za pomocą metalowych haczyków. Płyta nakrywająca spoczywa bezpośrednio na sklepieniu piwnicy, naklejona z użyciem zaprawy mineralnej. Inskrypcje na steli wykonane ręcznie przy użyciu dłut płaskich oraz nawiercania, następnie wypełnione ołowiem. Inskrypcje na płycie nakrywającej dwuelementowe z szeryfaami, wykonane ręcznie przy użyciu dłut płaskich. Metalowe ogrodzenie to kute żelazo łączone w sposób mechaniczny. Ogólne wymiary całości nagrobka to: 160 x 100 x 200 cm., wys. balustradki 70 cm.

·     Miejsce usytuowania: Cmentarz Cimiez w Nicei, przy samym murze kościoła (klasztoru Franciszkanów), od strony skarpy.

 

B.    DANE DOTYCZĄCE KONSERWACJI

·      Inwestor:

Narodowy Instytut Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą POLONIKA

·      Instytucje koordynujące i współpracujące:

-   Polskie Towarzystwo Heraldyczne,

-   Towarzystwo Opieki nad Polskimi Zabytkami i Grobami Historycznymi we Francji,

-   Konsul Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Lyonie.

·      Wykonawca: mgr Jakub Kurkiewicz

·      Dokumentacja powykonawcza: mgr Jakub Kurkiewicz

 

C.    DANE DOTYCZĄCE DOKUMENTACJI

·     Opisowa : 14 stron, format A4

·     Fotograficzna : 46 fotografii

D.    KRÓTKI OPIS PRAC KONSERWATORSKICH

 

 

 


Przed przystąpieniem do prac wykonano dokumentacje fotograficzną stanu zachowania. Prace rozpoczęto od przesunięcia opierającej się tylko na barierce, steli, a następnie wyciągnięciu metalowego ogrodzenia. Stele ustawiono stabilnie w celu wykonania wzmocnienia konstrukcyjnego na odwrociu. Usunięto wtórną, cementową zaprawę, która mocno przylegała do krawędzi steli.

Następnie odkopano z gruzu i humusu płytę nakrywającą u wezgłowia, oraz w jej przedniej najniżej położonej części. Jednosześnie usunięto cementową zaprawę w miejscach łączenia połamanych fragmentów płyty nakrywającej oraz zdemontowano odłamane fragmenty.

Stele oczyszczono z szarych nawarstwień przy pomocy metody ścierno-strumieniowej.W przypadku płyt nakrywającej zastosowano szlifowanie tarczami diamentowymi o drobnej gradacji, w celu usunięcia zwietrzeliny, ciemnych nawarstwień i wyrównania powierzchni. Na koniec zastosowano ok. 20% wodny roztwor podchlorynu wapniowego w celu likwidacji trwałych zaciemnień kamienia. Po zakończeniu oczyszczania kamień wypłukano obficie wodą. Odłamane fragmenty przyklejono przy użyciu żywicy epoksydowej (Akepox 5010, firma Akemi, Niemcy ). Do uzupełnienia drobnych ubytków powierzchniowych oraz wypełnienia szczelin pęknięć i szczelin powstałych po wklejeniu odłamanych elementów, zastosowano zaprawę mineralną, o spoiwie cementowym z kwarcowym i marmurowym wypełniaczem, barwioną w masie suchymi pigmentami.

Wykonano restauracje metalowej barierki. Oczyszczono powierzchnie metalu poprzez usunięcie łuszczących się farb olejnych oraz produktów korozji metodą ścierno - strumieniową z odpowiednio dobranym ścierniwem i ciśnieniem. Po odkurzeniu powierzchni ogrodzenia   pomalowano   je   dwoma   warstwami   farby   podkładowej ( farba podkładowa, firmy Edi Schmied, Niemcy ). Ostatecznie zabezpieczono powierzchni metalu dekoracyjną powłoką ( farba zabezpieczająco-dekoracyjna, grafitowa, na bazie żywicy alkidowej, firmy Edi Schmied, Niemcy ).

Przystapiono do ponownego montażu steli. Została ona zamontowana na "sucho" do kamiennej ściany. Opiera sie ona o płyte nakrywajęcą, a trzymają ją cztery klamerki ze stali nierdzewnej. Wszystkie elementy kamienne "wytruto" środkiem biobójczym Imprägnierung BFA firmy Remmers, Niemcy. Następnie zahydrofobizowano powierzchnię preparatem WS firmy Remmers. Metalowa barierka została postawiona na płycie nakrywającej, bez montażu, zgodnie ze stanem z przed renowacji. Z przeprowadzonych prac sporządzono dokumentacje konserwatorską.

 

Czas trwania prac: czerwiec 2021                                   Sporzadził: mgr Jakub Kurkiewicz


2.  OPIS INWENTARYZACYJNY OBIEKTÓW I ICH INTERPRETACJA

 

 

A.  PRZED KONSERWACJĄ

Bezpośrednio na sklepieniu piwnicy grobowej, na poziomie gruntu, znajduje się płyty nakrywająca. Na płycie nakrywającej wykute inskrypcje, oraz oryginalne przedstawienie herbu Prus I. U wezgłowia znajduje się, odspojona od ściany stela, w formie płyty marmurowej zakończonej półkoliście. W górnej części steli umieszczona jest inskrypcja. Płyta nakrywająca otoczona jest niską, metalową balustradą.

Na płycie nakrywającej umieszczono napis w języku włoskim.

 

Inskrypcje na steli:

PRINCES WIESZNIEWSKI [s] FAMILLE ROLIN

FAMILLE CATHAGNE

 

inskrypcje na płycie nakrywającej:

ALLA CARA MEMORIA DEL PRINCIPE

MICHELE WISZNIEWSKI STORICO STATISTA

GRANDE E NOBILE PATRIOTA POLACCO NATO IN FIRLEJOVKA IN POLONIA

3 FEBBRAJO[s] 1793

ALLIEVO DELL'UNIVERSITA DI EDINBURGO DECANO DELL'ANTICHISSIMA UNIVERSITA JAGELLONICA DE GRACOVIA[s]

PRESIDENTE DEL GOVERNO NAZIONALE NEL 1846 ESULE DOPO EBBE DOLCE OSPITALITA

NEGLI STATI DEL RE VITTORIO EMANUELE II MORTO IN NIZZA 22 DICEMBRE 1865

 

 

Na tabliczce komemoratywnej: A

MAMAN GINOU2


2 Przed 2012 rokiem była jeszcze druga tabliczka komemoratywnam, o treści: A MON EPUSE CHERIE THRESE BENVENTI NEE COPPA 1898-1987, której nie odnaleziono podczas prac konserwatorskich. Por.I.

M. Dacka-Górzyńska, S. Górzyński, Polacy pochowani na cmentarzach Nicei i Mentony, Warszawa 2012, s. XVII, 22


B. PO KONSERWACJI

Ogólna sytuacja architektury nagrobka nie zmieniła się. Stela, jak to było pierwotnie, przed uszkodzeniem, została przymocowana do kamiennego muru. Odsłonięto przednią część płyty nakrywającej. Posklejano odłamane fragmenty. Marmur został oczyszczony z nawarstwień. Liternictwo i rysunek herbu zostały uczytelnione. Metal został oczyszczony z produktów korozji, a następnie zabezpieczony przed ponowną korozją. Powierzchnia kamieni została zabezpieczona przed wpływem czynników atmosferycznych. Odczytano inskrypcje:

Z przodu płyty nakrywającej: CONCESSION A PERPETUITE

 

Na metalowej tabliczce, na trumnie:

 

[..... ?] BENEVENTI

NEE COPPA 1898-19873

 

 

3. HISTORIA OBIEKTU

A.  NA PODSTAWIE MATERIAŁÓW ŹRÓDŁOWYCH I BIBLIOGRAFII, ORAZ NA PODSTAWIE BADAŃ OBIEKTU.

Nagrobek powstał po pochówku M. Wiszniewskiego, tj, po 1865 roku. Nie wiemy kto wykupił koncesje wieczystą. Z powodu braku podpisu, oraz braku odpisów w poprzednich latach nie znamy nazwy zakładu kamieniarskiego, bądź nazwiska kamieniarza. Nie mamy informacji na temat remontów nagrobka. Następnie, były jeszcze kolejne pochówki członków rodziny Wiszniewskich np. syna Adama, ale nie ma na to potwierdzenia w dokumentach, oraz prawdopodobnie członków rodzin Rolin i Cathagne, na co wskazują dopisane nazwiska na steli. Ostatni pochówek, pani Beneventi z d. Coppa, miał miejsce w 1987 roku, co potwierdza data na widocznej trumnie w piwnicy grobowej (fot. nr 28). Wtedy najpewniej została uszkodzona przednia część płyty nakrywającej, z powodu zbyt niedbałego odkopywania wejścia na pochówek. Po 2012 roku został przeprowadzony remont ściany kościoła po którym (albo w trakcie) nastąpiło oderwanie steli (to samo nastąpiło ze stalą nagrobka sąsiedniego, na prawo, więc trudno mówić o przypadku). Metalowe ogrodzenie może być wtórne, ponieważ nie ma otworów na mocowanie w płycie nakrywającej, które występują w innych nagrobkach.


3 Inskrypcja pokrywa się z treścią zaginionej tabliczki komemoratywnej.


B.   ŹRÓDŁA I BIBLIOGRAFIA OBIEKTÓW

-   badania autora konserwacji in situ

 

4.  BUDOWA TECHNOLOGICZNA OBIEKTÓW PRZED I PO KONSERWACJI

 

 

A.  STRATYGRAFIA

Wszystkie elementy nagrobka kamień naturalny - marmur, (łączenie - zaprawa wapienna, cementowa, elementy metalowe). Płyty nakrywająca, położone bezpośrednio na wymurowanej podstawie, która stanowi sklepienie ścian piwnicy grobowej (częściowo zasypana humusem). Brak izolacji poziomych i pionowych. Patyna o charakterze chemicznym (wapienno - gipsowa), nawarstwienia zbite jasne i ciemne zanieczyszczone pyłami, nawarstwienia luźne, pudrujące się. Nawarstwienia o charakterze biologicznym (mchy, porosty, grzyby) powierzchniowe. Nawarstwienia o charaterze chemicznym - węglanowe, siarczanowe. Żelazne elementy pokryte grubą warstwą korozji, wielowarstwowo wpierw minia, a następnie różne farby olejne-ostatnia biała. Liternictwo wypełnione ołowiem, na którym nalot tlenkowy ( chlorkowy? ).

 

B.  TECHNIKA WYKONANIA

 

 

Konserwowany pomnik nagrobny Michała Wiszniewskiego składa się z dwóch kaminnych elementów: stela i   płyta nakrywająca, oraz z metalowej balustradki stojącej na płycie nakrywająceej. Płyta nakrywającca została zamontowana, bez izolacji, na sklepieniu piwnicy. Natomiast stela była pierwotnie zawieszona, na przylegającej do nagrobka, u wezgłowia, ścianie, przy pomocy metalowych zaczepów. Płyta nakrywająca i stela to cięte piłami, płyty z dużych bloków marmuru - carrary. Widoczna powierzchnia wszystkich kamieni, została opracowana bardzo dokładnie na gładko (nie widać nigdzie śladów dekoracji powierzchniowych). Niewidoczne, odwrocie steli posiada ślady po cięciu ściany. Piwnica grobowa jest wielkości pola grobowego. Zwieńczona jest sklepieniem kolebkowym. Wejście na pochówek zostało wykonane z przodu, poniżej poziomu gruntu. Otwor zamknięty jest kamienną płytą. Sciany i sklepienie piwnicy zostały wymurowane z ceramicznego oraz kamiennego wypełniacza, cegły pełnej i dziurawki oraz zaprawy wapiennej, Wykończone wewnątrz wapiennym tynkiem.

Inskrypcje na płytach marmurowych były wykute ręcznie za pomoca dłut płaskich. Liternictwo dwuelementowe z szeryfami, oraz jednoelementowe na steli. Najprawdopodobniej nie były oryginalnie kolorowane, natomiast zastosowano technikę wypełnienia liter ołowiem w przypadku inskrypcji na steli. Dekoracyjna barierka wykonana jest są z kutego żelaza. Poszczególne elementy łączone są ze sobą śrubami bądź nitami.

 

C.  IDENTYFIKACJA MATERIAŁÓW

 

pierwotne:

-   marmur, biały z szarym użyleniem - carrara - płyta nakrywająca, stela,

-      zaprawa wapienna - tynk w piwnicy grobowej, wypełnienie spoin pomiędzy nagrobkami, połączenie pomiędzy stelą, a ściana kościoła,

-   kamienie wapienne?, elementy ceramiczne - ściany i sklepienie piwnicy,

-    elementy żelazne - dekoracyjne ogrodzenie, elementy konstrukcyjne łaczące stele z kamiennym murem,

-  ołów - wypełnienie liternictwa na steli, wtórne:

przed konserwacją:

-   zaprawa cementowa - wypełnienie spoin, połączenie pomiędzy stelą, a ściana kościoła,

-   czarna farba (olejna?) - uczytelnienie inskrypcji,

-   biała farba (olejna?) - wykończenie balustrady.

 

 

 

w trakcie konserwacji:

-       zaprawa mineralna, o spoiwie cementowym z kwarcowym i marmurowym wypełniaczem, barwioną w masie suchymi pigmentami, z dodatkiem plastyfikatora akrylowego Hafftfest, firmy Remmers, Niemcy,

-   żywica epeksydowa Akepox 5010, firma Akemi, Niemcy,

-   środek biobójczy - Alkutex Grunbelag, firmy Remmers, Niemcy,

-   podchloryn wapniowy, roztwór 20% w wodzie,

-   środek biobójczy Imprägnierung BFA, firmy Remmers, Niemcy,

-   preparat do hydrofobizacji Funcosil WS firmy Remmers, Niemcy,

-      srebrzysto-szara farba Metallic 815, firny RoyalTalens, Holandia (uczytelnienie inskrypcji),

-   farba podkładowa Minium gris, firmy Julien, Francja,

-    farba zabezpieczająco-dekoracyjna, grafitowa, na bazie żywicy alkidowej, firmy Edi Schmied, Niemcy,

-   pręty ze stali nierdzewnej

 

 

5. OPIS WARUNKÓW PRZECHOWYWANIA OBIEKTU PRZED KONSERWACJĄ

 

 

Nagrobek ustawiony jest wezgłowiem od strony zachodniej. Nagrobek jest "przylepiony" do muru kościelnego. Na cmentarzu w chwili obecnej występuje drobna roślinność. Restaurowany nagrobek przez ponad 150 lat eksponowany były w warunkach zewnętrznych, w związku z tym były stale narażone na działanie szeregu czynników takich jak: wody opadowe i związana z tym wilgotność względna, mgły, wody gruntowe z podsiąkania kapilarnego, wiatry, insolacja, wahania temperatury w cyklu dobowym i rocznym, oraz działanie zanieczyszczeń atmosferycznych, charakterystycznych dla danego terenu. W przypadku miejscowości Nicea znajdującej się w rejonie morsko - górzystym mamy w niewielkim stopniu zanieczyszczenia związane z transportem samochodowym oraz pochodzące z innych procesów spalania. Natomiast bliskość morza śródziemnego powoduje specyficzny klimat, który charakteryzuje się małymi wahaniami temperatur w ciągu roku. Bardzo rzadko występują temperatury poniżej zera, a opady są niewielkie. Istotne znaczenie może mieć wpływ zasolenia wody morskiej, która w postaci drobnych kropel dociera wraz z morską bryzą na cmentarz.

 

 

6. STAN ZACHOWANIA I PRZYCZYNY ZNISZCZEŃ OBIEKTÓW

 

 

Nagrobek jest w złym stanie zachowania. Marmurowa stela odpadła od ściany i tylko dzięki barierce nie spadła całkowicie i nie połamała się jak to miało miejsce z sąsiednim nagrobkiem. Jednocześnie nastąpiło uszkodzenie dolnego narożnika steli. Stela jest wygięta, z powodu zmian krystalicznych w marmurze, jakie nastąpiły pod wpływem silnego nasłonecznienia. Kolejnym największym uszkodzeniem jest połamany w kilku miejscach przód steli. Uszkodzenie to nastąpiło prawdopodobnie w trakcie jednego z pochówków. Dodatkowo, z powodu podniesienia się poziomu gruntu wokół nagrobka, cały przód został przysypany przez humus i żwir, spowodowało to częste zawilgocenie i powstanie przebarwień kamienia. Nieumiejętne klejenie szarym cementem wprowadziło dodatkowe uszkodzenia (zasolenie, przebarwienia, oszczypania). W marmurowych płytach występują poza tym następujące zniszczenia: pęknięcia, odłamania, ubytki warstwy powierzchniowej, wyługowania, nawarstwienia biologiczne, nawarstwienia chemiczne, Powierzchnia kamieni mocno zwietrzała na skutek wpływu czynników atmosferycznych. Płyta nakrywająca posiada rdzawe plamy w miejscach kontaktu z korodującym metalem. Metal barierki jest mocno skorodowany i na powierzchni są liczne wżery. Jest to spowodowane długotrwałym nie zabezpieczaniem powierzchni żelaza przed wpływem czynników atmosferycznych. Całość pokryta jest wtórnymi nawarstwieniami biologicznymi i chemicznymi tzw. "fałszywa patyna" pochodzenia miejskiego. Liternictwo na płycie nakrywającej w pewnym stopniu nieczytelne.

 

7. PROGRAM PRAC KONSERWATORSKICH

 

A.  WNIOSKI I ZAŁOŻENIA KONSERWATORSKIE

 

 

Obiekt ten jest wyjątkowy - ma wartość historyczną, związaną z XIX wieczną historią Polski i wartość symboliczną i emocjonalną. Stanowi trwały ślad obecności i działalności wybitnej osoby Michała Wiszniewskiego. Nicea była częstym miejscem odwiedzin przez Polaków. Przyjazna klimat i liczne atrakcje do dzisiaj przyciągają wielu. Nieremontowany od wielu lat i dodatkowo zniszczony w ostatnich latach pomnik wymaga pilnej interwencji konserwatorskiej. Prace mają głównie na celu uratowanie nagrobka przed dalszymi zniszczeniami - upadek steli opartej o barierkę.

Konserwacja powinna być przeprowadzona z użyciem materiałów i surowców zbliżonych właściwościami do pierwotnych. Należy wykonać dokumentacje fotograficzną stanu zachowania. Konieczna jest kontrola stabilności budowli oraz w miarę możliwości kontrola i wykonanie izolacji. Popękane elementy muszą być wzmocnione i posklejane na nowo. Wzmocniona konstrukcyjnie stela powinna wrócić na swoje pierwotne miejsce.

Ubytki powierzchniowe kamienia, oraz szczeliny pęknięć, najlepiej uzupełnić z użyciem zapraw mineralnych. Konieczne jest oczyszczenie z nawarstwień biologicznych (powinny zostać użyte środki niszczące roślinny chlorofil oraz zarodniki grzybni), oraz innych nawarstwień o charakterze wtórnym pochodzenia chemicznego (ciemne nawarstwienia i naskorupienia) metodami mechanicznymi i chemicznymi oraz wygładzenie zdezintegrowanej powierzchni kamiennych elementów nagrobka. Z metalowej barierki powinny zostać usunięte produkty korozji oraz resztki farb. Prace powinny być zakończone konserwacją zabezpieczająca pomniki przed niszczącym działaniem czynników atmosferycznych, a bogate inskrypcje wymagają uczytelnienia. Należy wykonać dokumentacje fotograficzną obiektu po konserwacji i sporządzić opisową dokumentacje konserwatorską.

 

B.   PROPONOWANE POSTĘPOWANIE KONSERWATORSKIE

1.  Wykonanie dokumentacji stanu zachowania, fotograficznej, opisowej. Kontynuacja prac dokumentacyjnych do momentu zakończenia konserwacji obiektu.

2.  Demontaż steli, żelaznego ogrodzenia, obramowania, a następnie zabezpieczenie ich na czas prac przy płycie nakrywającej.

3.  Odkopanie częściowe płyty nakrywającej z pokrywających ją humusu i żwiru, oraz wykonanie w zależności od potrzeb wzmocnienia i stabilizacji fundamentu ( gruntu pod płytą ). Usunięcie cementowej zaprawy ze steli.

4.  Dezynfekcja marmurowych płyt środkami biobójczymi. (Alkutex Grunbelag, oraz Adolit M flüssig firmy Remmers, Niemcy).

5.  Usunięcie wtórnych nawarstwień biologicznych metodami mechanicznymi, (szczotki, woda pod ciśnieniem) i chemicznymi (20% wodny roztwor podchlorynu wapniowego).

6.  Usunięcie wtórnego wypełnienia inskrypcji na steli.

7.  Usunięcie ciemnych nawarstwień chemicznych z kamiena, metodami mechanicznymi (szlifowanie drobnymi tarczami diamentowymi i papierami ściernymi, metodą ścierno - strumieniową).

8.  W razie konieczności kontynuacja usuwania ciemnych nawarstwień chemicznych, metodami chemicznymi, (pasta Monumentic C, roztwory wodorowęglanu amonu i soli sodowej kwasu EDTA ).

9.  Miejscowe odsolenie kamieni metodą migracji soli rozpuszczalnych w wodzie do rozszerzonego środowiska z zastosowaniem kąpieli w wodzie destylowanej i kompresów z pulpy celulozowej.

10.  Wykonanie ramy konstrukcyjnej ze stali nierdzewnej, która będzie stanowiła wzmocnienie marmurowej płyty, oraz element łączący stele ze ścianą kaplicy.

11.  Podklejenie steli od strony odwrocia, siatką z włókna szklanego przy użyciu żywicy epoksydowej Akepox 5010, firmy Akemi, Niemcy.

 

12.  Połączenie płyty marmurowej z metalową kratownicą za pomocą krótkich kawałków gwintowanego pręta, które będą wklejone w marmurową płytę przy użyciu żywicy epoksydowej Akepox 5010, firmy Akemi, Niemcy. Płytą będzie w ten sposób przykręcona do metalowej konstrukcji z mozliwością łatwego demontażu.

13.  Zawieszenie steli na, przylegającej do nagrobka, ścianie kaplicy w pierwotny m miejscu montażu, przy użyciu kołków rozporowych.

14.  Uzupełnienie drobnych ubytków w płycie nakrywającej przy użyciu żywicy poliestrowej Marmorkitt 1000, Akemi, Niemcy z wypełniaczem z mączki marmurowej i mączki szklanej.

15.  W razie konieczności, gdy napisy na steli będą mało widoczne uczytelnienie

liternictwa na steli i płycie nakrywającej (np. srebrzysto-szara farba Metallic 815, firmy

RoyalTalens, Holandia).

16.  Wykonanie pełnej restauracji i konserwacji zachowanych elementów żelaznego ogrodzenia. Oczyszczenie powierzchni poprzez usunięcie łuszczących się farb olejnych oraz produktów korozji metodami mechanicznymi (metodą ścierno - strumieniową z odpowiednio dobranym ścierniwem i ciśnieniem, szczotki druciane )

17.  Stabilizacja chemiczna powierzchni metalu z użyciem inhibitorów korozji, (roztwór taniny )

18.  Wstępne zabezpieczenie powierzchni ogrodzenia dwoma warstwami farby podkładowej

( farba podkładowa, firmy Edi Schmied, Niemcy ).

19.  Zabezpieczenie powierzchni metalu dekoracyjną powłoką ( farba zabezpieczająco- dekoracyjna, grafitowa, na bazie żywicy alkidowej, firmy Edi Schmied, Niemcy ).

 

20.  Wstępna impregnacja elementów marmurowych pomnika biocydami (BFA, firmy

Remmers, Niemcy, Lichenicida, firma Bresciani, Włochy).

21.  Zabezpieczenie elementów marmurowych pomnika, woskiem mikrokrystalicznym Cosmoloid H80.

22.  Ponowny montaż metalowego ogrodzenia z użyciem żywicy epoksydowej ( żywica epoksydowa Akepox 5010, firmy Akemi, Niemcy ).

23.  Wykonanie końcowej dokumentacji konserwatorskiej.

 

 

8. PRZEBIEG PRAC KONSERWATORSKICH

 

 

Przed przystąpieniem do prac wykonano dokumentacje fotograficzną stanu zachowania. Prace rozpoczęto od przesunięcia opierającej się tylko na barierce, steli, a następnie wyciągnięciu metalowego ogrodzenia. Stele ustawiono stabilnie w celu wykonania wzmocnienia konstrukcyjnego na odwrociu. Wykonano je ze siatki z włókna szklanego przyklejonej przy użyciu żywicy epoksydowej (Akepox 5010, firma Akemi, Niemcy ). Nie było możliwości wykonania konstrukcji ze stali nierdzewnej z powodu mocnego wygięcia płyty. Usunięto wtórną, cementową zaprawę, która mocno przylegała do krawędzi steli.

Następnie odkopano z gruzu i humusu płytę nakrywającą u wezgłowia, oraz w jej przedniej najniżej położonej części. Jednocześnie usunięto cementową zaprawę w miejscach łączenia połamanych fragmentów płyty nakrywającej oraz zdemontowano odłamane fragmenty.

Stele oczyszczono z szarych nawarstwień przy pomocy metody ścierno-strumieniowej, stosując drobny piasek kwarcytyczny. W przypadku płyt nakrywającej zastosowano szlifowanie tarczami diamentowymi o drobnej gradacji, w celu usunięcia zwietrzeliny, ciemnych nawarstwień i wyrównania powierzchni. Na koniec zastosowano ok. 20% wodny roztwór podchlorynu wapniowego w celu likwidacji trwałych zaciemnień kamienia. Po zakończeniu oczyszczania kamień wypłukano obficie wodą. Odłamane fragmenty przyklejono przy użyciu żywicy epoksydowej (Akepox 5010, firma Akemi, Niemcy ). Do uzupełnienia drobnych ubytków powierzchniowych oraz wypełnienia szczelin pęknięć i szczelin powstałych po wklejeniu odłamanych elementów, zastosowano zaprawę mineralną, o spoiwie cementowym z kwarcowym i marmurowym wypełniaczem, barwioną w masie suchymi pigmentami.

Wykonano restauracje metalowej barierki. Oczyszczono powierzchnie metalu poprzez usunięcie łuszczących się farb olejnych oraz produktów korozji metodą ścierno - strumieniową z odpowiednio dobranym ścierniwem i ciśnieniem. Po odkurzeniu powierzchni   ogrodzenia   pomalowano   je   dwoma   warstwami   farby   podkładowej (farba podkładowa, firmy Edi Schmied, Niemcy). Ostatecznie zabezpieczono powierzchnię metalu dekoracyjną powłoką ( farba zabezpieczająco-dekoracyjna, grafitowa, na bazie żywicy alkidowej, firmy Edi Schmied, Niemcy ).

Przystąpiono do ponownego montażu steli. Wycięto półkoliście tynk, aby stela przylegała jak najbliżej kamienia. Została ona zamontowana na "sucho" do kamiennej ściany. Opiera się ona o płytę nakrywającą, a trzymają ją cztery klamerki ze stali nierdzewnej. Wszystkie elementy kamienne "wytruto" środkiem biobójczym Imprägnierung BFA firmy Remmers, Niemcy. Następnie zahydrofobizowano dwukrotnie poprzez natrysk, powierzchnię, preparatem WS firmy Remmers, Niemcy. Metalowa barierka została postawiona na płycie nakrywającej, bez montażu, zgodnie ze stanem z przed renowacji. Z przeprowadzonych prac sporządzono dokumentacje konserwatorską.

 

9.   ZALECENIA DLA UŻYTKOWNIKA

Niedozwolone jest stawianie zniczy i doniczek z kwiatami na powierzchni kamiennych elementów nagrobków. Wskazane jest okresowe (najlepiej po sezonie zimowym) obmycie nagrobków czystą wodą i usunięcie luźno zalegających liści, brudów, itp. Po okresie ok. 5 – 7 lat wskazana jest powtórna hydrofobizacja powierzchni kamiennych.


10.   ZAŁĄCZNIKI

 

Zał. Nr 1. Fotografia wykonana przed remontem ściany kościoła. Fot. Sławomir Górzyński

IMG_2582


11.   DOKUMENTACJA FOTOGRAFICZNA

 

Autorem wszystkich fotografii jest Jakub Kurkiewicz. Wszystkie zdjęcia były wykonane w czerwcu 2021 r.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:57. BK.JPG

 

Fot. 1. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Widok z przodu od strony wschodniej. Stan przed konserwacją.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:58.JPG

 

Fot. 2. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Widok trzy czwarte od strony północno-wschodniej. Stan przed konserwacją.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:59. BK.JPG

 

Fot. 3. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Widok z prawej strony od strony północnej. Stan przed konserwacją.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:59. BK.JPG

 

Fot. 4. Stela w nagrobku Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Widok z przodu od strony wschodniej. Stan przed konserwacją.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:59. BK.JPG

 

Fot. 5. Płyta nakrywająca w nagrobku Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan przed konserwacją.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:59. BK.JPG

7.JPG

Fot. 6. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Widok ogólny wraz z pobliskimi nagrobkami od strony północno-wschodniej. Stan przed konserwacją.

Fot. 7. Widok na kościół i cmentarz z drogi na skarpie od strony wschodniej.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:68 copy.jpg

Fot. 8. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Zbliżenie na odspojoną stele od strony północnej. Stan przed konserwacją.

:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:69 copy.jpg

Fot. 9. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Pokazanie odspojenia steli od strony północnej. Stan przed konserwacją.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:70.jpg

Fot. 10. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Zbliżenie na dolną część steli od strony północnej. Stan przed konserwacją.

:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:71.jpg

Fot. 11. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Zbliżenie na płytę nakrywającą u wezgłowia. Stan przed konserwacją.


 

:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:68 copy.jpg

Fot. 12. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Zbliżenie na przysypany przód płyty nakrywającej. Stan przed konserwacją.

:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:78.JPG

Fot. 13. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Zbliżenie na skorodowaną barierkę. Stan przed konserwacją.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:79.JPG

Fot. 14. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Zbliżenie na inskrypcje na steli. Stan przed konserwacją.

:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:80.JPG

Fot. 15. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Zbliżenie na herb i inskrypcje w górnej części płyty nakrywającej. Stan przed konserwacją.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:81.JPG

:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:84.JPG

Fot. 16. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Zbliżenie na herb i inskrypcje w górnej części płyty nakrywającej. Stan przed konserwacją.

Fot. 17. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Zbliżenie na pęknięcie na zwieńczeniu steli: Stan przed konserwacją.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:85.JPG

:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:86.JPG

Fot. 18. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan w trakcie konserwacji. Demontaż metalowej barierki i steli.

Fot. 19. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan w trakcie konserwacji. Nagromadzony gruz i humus u wezgłowie po przesunięciu steli.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:87.JPG

Fot. 20. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan w trakcie konserwacji. Wzmocnienie marmurowej steli na odwrociu poprzez naklejenie siatki z włókna szklanego.

:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:86.JPG

Fot. 21. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan w trakcie konserwacji. Zbliżenie na przód płyty nakrywającej po odkopaniu z humusu.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:87.JPG

Fot. 22. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan w trakcie konserwacji. Zbliżenie na przód płyty nakrywającej po odkopaniu z humusu.

:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:86.JPG

Fot. 23. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan w trakcie konserwacji. W trakcie oczyszczania metodą ścierno- strumieniową.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:87.JPG

Fot. 24. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan w trakcie konserwacji. Zbliżenie na stelę w trakcie oczyszczania metodą ciśnieniowo-strumieniową.

25.JPG

Fot. 25. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan w trakcie konserwacji. Zbliżenie na płytę nakrywającą w trakcie oczyszczania z nawarstwień.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:89.JPG

Fot. 26. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan w trakcie konserwacji. Zbliżenie na płytę nakrywającą oczyszczoną w połowie z nawarstwień.

:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:90.JPG

Fot. 27. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan w trakcie konserwacji. Demontaż odłamanych fragmentów płyty


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:91.JPG

:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:92.JPG

Fot. 28. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Widok piwniczki grobowej, Zdjęcie zrobione poprzez otwór w przedniej części nagrobka.

Fot. 29. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan w trakcie konserwacji. Po wklejeniu odłamanych fragmentów płyty


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:93.JPG

31.JPG

Fot. 30. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan w trakcie konserwacji. Zbliżenie na inskrypcje na steli po oczyszczeniu.

Fot. 31. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan w trakcie konserwacji. Widok na stelę po oczyszczeniu.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:94.JPG

Fot. 32. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan w trakcie konserwacji. Widok na płytę nakrywającą po oczyszczeniu.

:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:95.JPG

Fot. 33. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan w trakcie konserwacji. Zbliżenie na metalowe ogrodzenie w trakcie oczyszczania metodą ścierno-strumieniową.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:96.JPG

 

Fot. 34. Metalowe ogrodzenie po oczyszczeniu i po wstępnym zabezpieczeniu farbą podkładową.


35.JPG

 

Fot. 35. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Widok z przodu od strony wschodniej. Stan po konserwacji.


:Ireny Sariusz-Stokowskiej:Nagrobek Ireny Saryusz-Stokowskiej:98.JPG

 

Fot. 36. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Widok trzy czwarte od strony północno-wschodniej. Stan po konserwacji.


37.JPG

 

Fot. 37. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Widok z prawego boku od strony północnej. Stan po konserwacji.


38.JPG

 

Fot. 38. Stela w nagrobku Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Widok z przodu od strony wschodniej. Stan po konserwacji.


39.JPG

 

Fot. 39. Płyta nakrywająca i metalowe ogrodzenie w nagrobku Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan po konserwacji.


40.JPG

Fot. 40. Płyta nakrywająca i metalowe ogrodzenie w nagrobku Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Stan po konserwacji. Widok od strony południowo-wschodniej

41.JPG

Fot. 41. Stela w nagrobku Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Zbliżenie na inskrypcje. Stan po konserwacji.


42.JPG

43.JPG

Fot. 42. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Zbliżenie na metalowe zaczepy mocujące stelę. Stan po konserwacji.

Fot. 43. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Zbliżenie na herb w płycie nakrywającej. Stan po konserwacji.


44.JPG

Fot. 44. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Zbliżenie na inskrypcje w płycie nakrywającej. Stan po konserwacji.

45.JPG

Fot. 45. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Zbliżenie na inskrypcje w płycie nakrywającej. Stan po konserwacji.


46.JPG

 

Fot. 46. Nagrobek Michała Wiszniewskiego na cmentarzu Cimiez w Nicei, Francja, po 1865 r. Zbliżenie na przednią część płyty nakrywającej. Stan po konserwacji.

Na nagrobku umieszczono tabliczkę w dwóch językach – polskim i francuskim – informującą o wykonanych pracach konserwatorskich a także o Michale Wiszniewskim.

Obraz zawierający tekst

Opis wygenerowany automatycznie